tüyden hafif olurum böyle sabahlar

 Sabaha karşı, tan ağarmadan uyandığımda tüyden yastığımın rahatlığında düşüncelerden arınmış

başımı ve tüm bedenimi bir yay gibi esnetip hafif bir uyku ile güneşi yatakta karşılamam yaşamımın

(ve tüm varoluşun) nihai amacıdır. Uykusuz olurum, evet, ama ışıldayan bir ateş topunun sıcaklığıyla bu

durumu telafi ederim. En azından bir ölçüde böyle olduğu söylenebilir. İşin öteki tarafı aklıma gelince

ise görülmekistenmeyenle yalnızım. Bütün sabahlar gelip geçer ve geriye yalnız kazınmış kokular kalır.